قرآن گرایی و قرآن گرایان در حدیث پژوهی شیعه
25 بازدید
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ نشده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
برخی در حدیث‌پژوهی، قرآن را اصیل می‌بینند و تنها معیار ارزیابی همه‌ی روایات را عرضه‌ی بر قرآن می‌دانند. این مبنا، قرآن‌گرائی در حدیث‌پژوهی است. بسندگی از روایات به قرآن در مبنای آن نیست. اساس روش تفسیر قرآن‌گرایان، اغلب تفسیر قرآن به قرآن خواهد بود. در تاریخ گذشته‌ی حدیث پژوهی، درجات مختلفی از قرآن‌گرایی در پژوهش‌های حدیثی شیعه دیده می‌شود، اما رواج آن در شیعه در چند دهه‌ی اخیر پیداست. اشتراک بسیار در مبانی قرآن‌گرایان شیعه، آن‌ها را در یک جریان می‌گنجاند؛ سید محمد حسین طباطبایی، محمد جواد بلاغی نجفی، سید ابوالفضل برقعی ابن الرضا، محمدصادقی تهرانی و سید محمد جواد غروی اصفهانی، حدیث‌پژوهانی هستند که شهرت و نمود بیشتری در این گرایش دارند.
دانلود